Przejdź do treści strony

Wystawy w Miejskiej Bibliotece Publicznej

24 Sep 2012 r.

Słowo – Struktura – Architektura” oraz „Tektonika przemian” – dwie wystawy, których wernisaż (w artystycznej oprawie Oli Szczęsny i Tomka Zwolińskiego) odbył się  24 września w Miejskiej Biblioteki Publicznej w Opolu. W Galerii Zamostek MBP swoje ceramiczne realizacje prezentują licealiści opolskiego „Plastyczniaka”: Bul Nikola
Chmielewska Katarzyna
Jabłoński Michał
Kacuba Marcin
Kasiura Anna
Kowalski Krzysztof
Łańcow Aleksandra
Mazur Agata
Weber Julia
Zwoliński Tomasz

SŁOWO

Prace ukazują słowa. Są mozaiką narastających elementów często nieuchwytnych, wspomnień, przedmiotów z dzieciństwa, fotografii, śladów przeszłości, które tworząc strukturę, są autoportretem psychologicznym zamkniętym w formie. Zawierają imiona autorów. Imię określa  każdego, odróżnia od innych, stwarza poczucie odrębności. Każdy sam tworzy imię, nadaje mu kształt, definiuje. Imię nie jest stałe, stale powstaje.
Niektóre prace odnoszą się do poezji Czesława Miłosza. Są to formy użytkowe do nakrycia stołu poety.  Łącząc zużyte elementy porcelany ze stałymi, przybierają kształt jakby wylewały się z nich wiersze artysty.

STRUKTURA

Prace były poszukiwaniem przedmiotów, które mają określoną rytmiczną budowę, powtarzające się elementy, moduły. Często pojawiały się lustra. Strukturą jest tu także uformowany za pomocą małych elementów szkielet,  wewnętrzna konstrukcja obiektu. To elementy życia wewnętrznego organizmu tworzą budowlę. Układ elementów jest w określonym porządku, ma spójną całość, uporządkowany rytm. Brak któregoś z elementów zaburza obraz całości.

ARCHITEKTURA

Wytwór staje się obiektem architektonicznym. Spaja strukturę, słowo i zamknięte w słowa elementy życia wewnętrznego. Otwiera przestrzeń dla światła. Staje się całością.

wypowiedzi uczniów zebrała: A.Zientarska

W szklanej przestrzeni I piętra MBP, Małej Galerii, swoją instalację „Tektonika przemian” przedstawia Maria Kupczak-Zajadacz, ceramiczka i rzeźbiarka, nauczycielka prowadząca pracownię ceramiki:
...fascynują mnie przemiany zachodzące w różnych formach i strukturach – tu, w cyklu adaptacyjnym i technologicznym; od przypadkowego wyboru (gałąź) - przedmiot już „nieużyteczny”, przez zachwyt nad formą - etap asymilacji, do realizacji w wybranej technologii i przestrzennej kreacji...
W pracy z uczniami dokonuję wyboru tematów, program nauczania nakreśla ramy, ja określam problemy twórcze, analizuję
zależności warunkujące przebieg i wyniki realizacyjne, wskazuję bariery technologiczne, otwieram przestrzeń...

oprac.: M.Kupczak-Zajadacz

« Powrót do listy